SYNOPSIS

The Last Victory is een film over de kleinste wijk van de Italiaanse stad Siena, die zich met hartstocht en passie inzet om de beroemdste paardenrace van de wereld te winnen: Il Palio. Een wedstrijd tussen tien wijken van de stad. Een race bestaande uit drie rondjes van in totaal tachtig seconden.

In de wijk van de Civetta (Uil) kunnen alleen de ouderen zich nog de uitzinnige roes van de vorige overwinning herinneren, inmiddels 24 jaar geleden. Toch zet jong en oud zich jaar na jaar met ongekend fanatisme in. De film is een portret van een hechte en gesloten gemeenschap. Een saamhorige wijk met één groot doel: de Palio van dit jaar winnen. De wijkverbondenheid is uniek en bijna van vervlogen tijden. De wijk is een soort staat in een staat, waarin alle wijkgenoten vrijwillig en onbetaald hun taak vervullen.

De film vertelt het kleinere persoonlijke verhaal van de verschillende hoofdpersonen terwijl ze zich voorbereiden op de race. Hun eigen levenslot, verdriet, nostalgie en geluksmomenten. Hoofdpersoon van de film is Egidio, de 92-jarige nestor van de Civetta. Een vitale oude man met als grote wens om nog een keer, voordat hij sterft, zijn wijk te zien winnen. De 21-jarige Paolo, zal de Palio voor het eerst als stalknecht meemaken. Hij vertegenwoordigt de jonge generatie wijkgenoten die nog nooit een overwinning heeft gezien, verscheurd door teleurstelling op teleurstelling, en voor wie het winnen van de Palio een absolute must is.

Het lot speelt een grote rol bij de Palio. Zo kunnen de wijken het paard waarmee ze gaan rennen, niet zelf uitkiezen. Ze krijgen het vier dagen voor de race door middel van loting toegewezen. Deze loting van de paarden op de Piazza del Campo is het eerste dramatische hoogtepunt van de film. Alle hoop van de wijk is gevestigd op het krijgen van een goed paard. Met een goede jockey en veel geld lijkt niets meer een overwinning in de weg te staan.

The last victory is een film over de saamhorigheid van een wijk die leeft tussen hoop en teleurstelling. De film laat zien hoe de race is ingebed in deze kleine maar hechte samenleving. Politiek, religie, traditie en bijgeloof zijn er allemaal mee verweven. Il Palio is niet slechts een evenement van één dag, het is een manier van leven.

terug

:: CAST

Egido Mecacci
Paolo Rossi
Alma Savini
Allesandro Calderan

Geschreven en geregisseerd door: John Appel
Fotografie: Erik van Empel
Geluid: Mark Wessner
Montage: Mario Steenbergen
Muziek: Wouter van Bemmel
Producent: Carmen Cobos

terug

:: FOTO’S

terug

:: CREW & CREDITS

Regie : John Appel
scenario : John Appel
productie : Cobos Films
fotografie : Erik van Empel
geluid : Mark Wessner
montage : Mario Steenbergen
muziek : Wouter van Bemmel
geluidsmixage : Hugo Dijkstal
associate producer : Judith Vreriks
anthropological consultant : Dr. Garry Marvin
productieleiding : Margaret Scaramella
: Niccolo Bruna
research & idée : Yoeri Albrecht
post-productie : Mary de Jong
productie assistentie : Floor Visser

terug

:: AWARDS EN FESTIVALS

Nederlands Film Festival 2004:
Gouden Kalf Beste Camera, Erik van Empel.
Jury commentaar: “een film waarin de cameravoering een meer dan bijzondere bijdrage heeft geleverd aan het eindresultaat. Het visuele aspect van deze productie is onmisbaar en onweerstaanbaar”

Gouden Kalf Beste Montage, Mario Steenbergen.
Jury commentaar: “Met een geweldig gevoel voor timing en een scherp oog voor detail wordt het publiek meegevoerd in een wervelend verhaal dat zorgvuldig opbouwt naar de climax”

Infinity Festival 2004, Italie:
Best Director, categorie: “Cinema, A New Vision”.
Jury commentaar: “for the capability of describing a part of reality and the balance between collective and individual structure.”

2004 Ismailia Film Festival Egypt:
Grand Prize for the Best Film.

European Film Academy Documentary 2004:
Nominatie: Prix Arte (Beste Europese Documentaire)

terug

:: REVIEWS

To the untrained eye it’s just a horse race. But to the 17 ‘contrade’ of Siena, Il Palio is the defining moment of the year: a centuries-old ritual that brings glory to the winner and abject misery to the defeated. John Appel’s slow-burning documentary The Last Victory charts the build-up to the 2003 event from the viewpoint of the city’s smallest district, ‘Civetta’ (Owl), whose “last victory” was back in 1979. The odds may be stacked against them, but 24 years of hurt never stopped them dreaming.

To stress the Palio’s significance to both young and old, Appel shows a cross-section of Civetta residents steeling themselves for the biannual dash around Siena’s Piazza del Campo. At one end of the spectrum there’s 92-year-old Egidio, who sees winning the event as a matter of personal pride. At the other sits 21-year-old Paolo, pleased as punch to be grooming the district’s competing nag.

The race itself lasts a mere 80 seconds, so the majority of the film centres on the near-endless round of parades, dinners and flag-waving ceremonies that precede it. Appel makes the most of his unprecedented access, from the sycophantic feting of the hired jockey to the riders’ sneaky horse-trading at the starting point. He also shows the vast range of emotion that the locals go through, from fist-punching elation to hair-tearing anguish.

A FASCINATING INSIGHT

You can’t help thinking the decision to focus on just one of the town’s fiercely tribal communities limits Appel’s options, while his film never addresses the crucial issue of animal cruelty. (Horses routinely die during the Palio, despite the mattresses used to cordon the track.) Still, The Last Victory remains a fascinating insight into one of Italy’s oldest customs, even if the violent scuffles that break out at the end of the race do rather detract from its picturesque charm.

Door: Neil Smith, BBC Film (www.bbc.co.uk/gloucestershire/films)